Not found (404) – co to znaczy i jak naprawić błąd

„Not Found” to komunikat serwera, który oznacza, że pod wpisanym adresem nie ma strony. Najczęściej towarzyszy mu kod 404, stąd nazwy „błąd 404” i „404 Not Found”. Strona mogła zostać usunięta lub przeniesiona, adres mógł zostać źle wpisany albo link, w który kliknąłeś, prowadzi donikąd. Serwer działa poprawnie – po prostu nie ma czego wyświetlić.

Co znaczy „not found” – w skrócie

• Dla użytkownika: strona o tym adresie nie istnieje. Sprawdź pisownię adresu, przejdź na stronę główną serwisu albo skorzystaj z jego wyszukiwarki.
• Dla właściciela strony: przeglądarka lub robot poprosił o adres, którego serwer nie zna. Trzeba ustalić, skąd pochodzi to żądanie i czy pod tym adresem powinna być treść.

W innych językach komunikat brzmi podobnie, np. po niemiecku „Nicht gefunden”, a w przeglądarkach i aplikacjach pojawia się też jako „Page not found” albo „HTTP 404”.

Kod 404 na tle innych kodów odpowiedzi

Serwer odpowiada na każde żądanie trzycyfrowym kodem:

• 200 – strona istnieje i została wyświetlona,
• 301 – strona została trwale przeniesiona pod inny adres,
• 404 – nie znaleziono strony,
• 410 – strona została celowo i trwale usunięta,
• 500 – błąd po stronie serwera (opisuję go w tekście o błędzie 500).

Różnica między 404 a 500 jest ważna: przy 404 serwer działa, a problemem jest adres. Przy 500 coś zepsuło się na serwerze i nie działa strona, która powinna istnieć.

Skąd się biorą błędy 404

• Usunięcie strony lub produktu bez przekierowania.
• Zmiana adresu (np. sluga wpisu w WordPressie, struktury kategorii, migracja na nowy system) bez przekierowań ze starych adresów.
• Literówki w linkach wewnętrznych i w linkach z innych stron.
• Źle wpisany adres przez użytkownika.
• Linki generowane przez wtyczki lub automaty treści, które prowadzą do nieistniejących podstron.

Czy błędy 404 szkodzą pozycjonowaniu

Same w sobie – nie. Google wprost wyjaśnia, że błędy 404 są normalną częścią internetu i nie obniżają oceny całej witryny. Problem pojawia się w trzech sytuacjach:

• Pod adresem z błędem była wartościowa strona z ruchem lub linkami z innych serwisów – ta wartość przepada.
• Linki wewnętrzne prowadzą do stron 404 – użytkownik trafia w ślepy zaułek, a robot traci czas.
• Strona błędu odpowiada kodem 200 zamiast 404. Wtedy Google widzi pustą stronę jako treść i raportuje tzw. soft 404.

Jak znaleźć błędy 404 na stronie

• Google Search Console – raport „Strony” pokazuje adresy z kodem 404 wykryte przez Google, a narzędzie sprawdzania adresu URL – stan pojedynczej strony. Jak z nich korzystać, opisuję w tekście jak korzystać z narzędzi SEO.
• Crawlery, np. Screaming Frog SEO Spider (do 500 adresów za darmo) – znajdują linki wewnętrzne prowadzące do 404.
• Google Analytics – odsłony strony błędu (np. po tytule strony 404) pokazują, którędy użytkownicy na nią trafiają.
• Narzędzia do analizy linków zewnętrznych – pokazują, które usunięte adresy mają linki z innych serwisów.

Jak naprawić błąd 404

1. Jeśli treść została przeniesiona – ustaw przekierowanie 301 ze starego adresu na nowy.
2. Jeśli strona została usunięta, ale istnieje inna o bardzo podobnym temacie – przekieruj na nią 301. Nie przekierowuj wszystkiego na stronę główną: Google traktuje to jak soft 404.
3. Jeśli strona została usunięta celowo i nie ma zamiennika – zostaw 404 albo ustaw 410, który szybciej informuje Google, że adres zniknął na stałe.
4. Popraw linki wewnętrzne, które prowadzą do nieistniejących adresów – nie polegaj na przekierowaniach we własnych linkach.
5. Jeśli usunięta strona ma linki z innych serwisów, przekieruj ją na najbliższy tematycznie odpowiednik, żeby nie stracić ich wartości.

W WordPressie przekierowania ustawia się wtyczką (np. Redirection lub modułem przekierowań w Yoast SEO Premium) albo w pliku .htaccess na serwerze. Uwaga na pułapkę: WordPress przy nieistniejącym adresie potrafi sam „zgadnąć” podobną stronę i przekierować na nią – warto sprawdzić, dokąd naprawdę prowadzi każdy usunięty adres.

Dobra strona 404

Własna strona błędu powinna:

• odpowiadać kodem 404 (nie 200 i nie przekierowaniem na stronę główną),
• jasno komunikować, że strony nie znaleziono,
• zawierać wyszukiwarkę, link do strony głównej i do najważniejszych działów,
• wyglądać jak reszta serwisu, żeby użytkownik wiedział, że nadal jest na tej samej stronie.

Kiedy 404 jest w porządku

Nie trzeba przekierowywać każdego adresu, który kiedyś istniał. Jeśli strona nie miała ruchu, linków ani zamiennika, 404 lub 410 to właściwa odpowiedź. Porządkując treści na własnych serwisach, usuwam strony bez wartości właśnie w ten sposób, a przekierowania zostawiam tylko tam, gdzie jest dokąd kierować użytkownika.